Donderdag stond al langer gepland als: 'verplichte uitstapdag'. We zouden dan onze punten krijgen en wie mij kent, weet dat ik ten allen tijde onnodige stress probeer te vermijden. Geen uren voor mijn Toledo-scherm zitten staren, wachtend op het verlossende 'You have 1 unread e-mail'. Nee, daar doe ik niet aan mee.
Zodoende namen we om 11.30u de bus naar Aigues Mortes, een dorpje waarvan het oude gedeelte nog steeds wordt ommuurd door gigantische stadswallen. Gezellig, leuke steegjes, een heeerlijke koekjes- en snoepjeswinkel waar je ook mocht proeven, ontzettend winderig en .. klein. Na 2 uur hadden we het er wel gezien. We namen in de namiddag dan ook opnieuw de bus naar Grande-Motte. Onderweg zagen we mosselbanken (vermoeden we), meer-achtige 'plassen' en een roze zoutvlakte (we dachten nog even aan een grote troep flamingo's, maar besloten toch maar voor zoutvlakte te gaan). Flamingo's zijn hier dus ook, met hopen! Niet gedacht dat ik die beestjes hier zou tegenkomen. Sowieso dat ik nog op de foto ga staan met een flamingo dit semester! Aangekomen in Grande-Motte lachte de zon ons tegemoet, was de wind gaan liggen en kon de jas voor de eerste keer dit jaar uitgedaan worden, hoera! (Vandaag heb ik hem zelfs kunnen thuislaten, God I loved it!) Ik waande me nu écht op vakantie. Palmbomen, een stralende zon, een mooie haven, strand en uitzicht op de Middellandse Zee. Heerlijk. We hebben alvast brochures ingeslagen om te gaan duiken, met een bootje de zee op te gaan,... (Jaja, mijn liefste Go Mie!-vriendinnen, je kan hier ook jetskiën!;-)) Ik zie de lente hier al helemaal zitten! En ik geraak hoe langer hoe meer overtuigd van het feit dat het leven aangenamer is als de zon schijnt. Ik denk dan ook dat dat afscheid na 4,5 maanden het moeilijkste zal zijn...
Ohja, voor ik het vergeet: we zijn allebei geslaagd. :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten