Op 'vakantie' naar België... En weer terug.

8 mei vertrok ik voor 2 weken naar België. Aangezien mama hier nog enkele dagen was komen uitwaaien met 2 vriendinnen, had ik de luxe om met hen mee terug naar huis te gaan, met de auto. Om 8 uur 's morgens waren we vertrokken, om 18 uur 's avonds kwamen we al aan. Wie zei hier dat Montpellier ver is?

Ondanks de verplichtingen voor school waren het 2 leuke weken. Ik was blij om even terug in het land te zijn, al mijn dierbaren terug te zien en om de laatste studentenfeestjes van het semester mee te kunnen pikken. Het was zelfs zo leuk, dat ik bijna geen zin meer had om nog terug te keren. 

Maar mijn ticket was natuurlijk al geboekt, 22 mei vlogen we dan ook weer terug naar Montpellier. Ondertussen heb ik al geen spijt meer dat ik nog ben teruggekomen. Ook al is het in België ook 30°C, daar kan ik toch niet zomaar eventjes naar het strand, naar het meer of naar een leuk riviertje fietsen. Bovendien is het ook leuk om hier de mensen terug te zien, weer wat Frans te kunnen oefenen en nog enkele weken te genieten van Montpellier en ook hier afscheid te kunnen nemen. 

Gisteren zijn we bijvoorbeeld naar de Feria in Nîmes geweest. Dan is het feest in de stad en vinden er stierengevechten plaats in de arena. Voor dat tweede ben ik duidelijk niet te vinden, ik vind het gruwelijk dat ze die arme beesten zo laten lijden en ben dan ook niet gaan kijken. Voor dat eerste ben ik des te meer te vinden. Je kon het zo'n beetje vergelijken met Marktrock in Leuven, maar dan nog meer een 'straatfeest', waarbij de mensen niets anders doen dan op straat te drinken (mijn eerste Ricard of Pastice is ook een feit) en te feesten en waarbij de fanfare voor meer ambiance zorgt dan de DJ. Het was een heerlijk feest!

Partiels à Montpellier

Na de fijne bezoekjes tijdens de paasvakantie werd het hoog tijd om in de boeken te vliegen. Nuja, boeken, eerder notities, want iets anders hebben ze hier niet. Mijn examens zouden op een dikke week plaatsvinden: woensdag, vrijdag, woensdag, vrijdag. In Leuven zou dat niet het meest ideale examenrooster zijn, hier vormde het niet echt een probleem. We hadden immers maar 3 examens die we moesten leren en dan nog 1 groepspaper met presentatie, en 1 paper per 2. 

Het eerste examen was psychoanalyse. 17 pagina's studeren waarin alles 2x werd gezegd. Dat leek niet al te moeilijk. Het examen betrof 1 essayvraag. Het ging om een heel algemene vraag, dus heb ik maar alles ongeveer opgeschreven wat ik wist. Dat viel nog verbazingwekkend goed mee in het Frans. Van gekleurd taalgebruik was weliswaar geen sprake, maar ik kon me uit de slag trekken met mijn huidige kennis van de Franse woordenschat.

Het tweede examen, filosofie of iets dergelijks, was niet gelachen. Althans de leerstof toch niet. 30 bladzijden, je zou denken dat dat te doen is. Laat ik even duidelijk zijn: dit is niet het geval wanneer het gaat om filosofie. In totaal hebben we een week op dit vak gestudeerd denk ik. Notities vertaald, maar niet begrepen, samenvattingen gevonden, samenvattingen vertaald en samenvattingen geleerd. Ons gevoel voor het examen was dan ook niet zo zelfzeker. Gelukkig ging het ook hier weer om een algemene vraag, of dat denk ik toch. Ik begreep ze eigenlijk niet zo goed. In elk geval, ik besloot gewoon op te schrijven wat ik nog wist van de samenvatting, niet meer en niet minder. Hanne bleek gelukkig net hetzelfde geredeneerd te hebben. :-)

Examen nummer 3 zou normaal niet zo moeilijk mogen zijn. Het was didactiek, heel algemeen: didactiek voor wiskunde, techniek, talen, lichamelijke opvoeding, ... Toch bleek dit het moeilijkste examen van de 3 te zijn. Hanne en ik hadden 1 van de 2 vragen allebei anders geïnterpreteerd. We vreesden dus voor het ergste.

De week erna druppelden de eerste resultaten binnen (die worden handmatig ingevoerd door de proffen zelf, zoiets gesofisticeerd als bij ons hebben ze dus niet). Het verdict luidde: op alles geslaagd! We waren enigszins verbaasd dat we overal dezelfde punten op hadden en denken dus dat ze niet echt verbeterd hebben, maar gewoon een punt hebben gegeven. Enerzijds jammer omdat we wel ons best hadden gedaan om echt te laten zien wat we ervan konden, maarja, om meer (en verschillende) punten gaan vragen ligt nu ook weer niet in onze aard. Eind goed, al goed. En nu: vakantie!