Na de fijne bezoekjes tijdens de paasvakantie werd het hoog tijd om in de boeken te vliegen. Nuja, boeken, eerder notities, want iets anders hebben ze hier niet. Mijn examens zouden op een dikke week plaatsvinden: woensdag, vrijdag, woensdag, vrijdag. In Leuven zou dat niet het meest ideale examenrooster zijn, hier vormde het niet echt een probleem. We hadden immers maar 3 examens die we moesten leren en dan nog 1 groepspaper met presentatie, en 1 paper per 2.
Het eerste examen was psychoanalyse. 17 pagina's studeren waarin alles 2x werd gezegd. Dat leek niet al te moeilijk. Het examen betrof 1 essayvraag. Het ging om een heel algemene vraag, dus heb ik maar alles ongeveer opgeschreven wat ik wist. Dat viel nog verbazingwekkend goed mee in het Frans. Van gekleurd taalgebruik was weliswaar geen sprake, maar ik kon me uit de slag trekken met mijn huidige kennis van de Franse woordenschat.
Het tweede examen, filosofie of iets dergelijks, was niet gelachen. Althans de leerstof toch niet. 30 bladzijden, je zou denken dat dat te doen is. Laat ik even duidelijk zijn: dit is niet het geval wanneer het gaat om filosofie. In totaal hebben we een week op dit vak gestudeerd denk ik. Notities vertaald, maar niet begrepen, samenvattingen gevonden, samenvattingen vertaald en samenvattingen geleerd. Ons gevoel voor het examen was dan ook niet zo zelfzeker. Gelukkig ging het ook hier weer om een algemene vraag, of dat denk ik toch. Ik begreep ze eigenlijk niet zo goed. In elk geval, ik besloot gewoon op te schrijven wat ik nog wist van de samenvatting, niet meer en niet minder. Hanne bleek gelukkig net hetzelfde geredeneerd te hebben. :-)
Examen nummer 3 zou normaal niet zo moeilijk mogen zijn. Het was didactiek, heel algemeen: didactiek voor wiskunde, techniek, talen, lichamelijke opvoeding, ... Toch bleek dit het moeilijkste examen van de 3 te zijn. Hanne en ik hadden 1 van de 2 vragen allebei anders geïnterpreteerd. We vreesden dus voor het ergste.
De week erna druppelden de eerste resultaten binnen (die worden handmatig ingevoerd door de proffen zelf, zoiets gesofisticeerd als bij ons hebben ze dus niet). Het verdict luidde: op alles geslaagd! We waren enigszins verbaasd dat we overal dezelfde punten op hadden en denken dus dat ze niet echt verbeterd hebben, maar gewoon een punt hebben gegeven. Enerzijds jammer omdat we wel ons best hadden gedaan om echt te laten zien wat we ervan konden, maarja, om meer (en verschillende) punten gaan vragen ligt nu ook weer niet in onze aard. Eind goed, al goed. En nu: vakantie!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten